iNsOmNiA

Ik heb het altijd een mooi woord gevonden,  te mooi voor zo’n lelijk ding. In-som-nia.  Slapeloosheid klinkt beter, dekt de lading al wat meer. Niet dat ik er echt last van heb, maar een slapeloze nacht af en toe hoort erbij. Wat er dan allemaal door mijn hoofd raast … beelden, flashbacks, flashforwards, worstcasescenario’s, visioenen,…

Ik heb 4 kinderen

Ik heb 4 kinderen. Wie de puntjes echt op de i wil, kan daar moeilijk over doen. Ik heb er hier nochtans 4 rondlopen, 4 prachtexemplaren die mij mama noemen. En ja, 3 met helderblauwe ogen en eentje met donkerbruine kijkers. 3 die trekken hebben van mij, van mijn man en van elkaar. En ja, eentje…

Gretig leven

Ik sta tegenwoordig nogal gretig in het leven. Het lijkt alsof ik na een jarenlange winterslaap weer ben ontwaakt en vol in het leven sta. Ik wil genieten, nieuwe dingen proeven en gewoon gelukkig zijn. Ik wil gretig liefhebben, vol overgave beminnen en eindeloos bemind worden. Dat klinkt goed, duidelijk en simpeler dan het is. Je…

Brief van een getuige

Pijpelheide, 6 mei 2017 Huwelijk Jan & Evi Er is niets moeilijker dan een tekst schrijven én voorlezen voor 2 mensen die je graag ziet op de mooiste dag van hun leven. Als getuige van Evi kreeg ik deze loodzware taak. Ik zou iets over de liefde moeten zeggen en hoe mooi het allemaal is….

Ons leven met Bart Peeters

Eigenlijk zijn wij geen gezin van 6, maar van 7. Al is het moeilijk dat zevende lid te omschrijven. Hoort hij eerder bij de kinderen of is er veeleer sprake van een ménage à trois? Zijn taak varieert, afhankelijk van de stemming hier in huis, of beter in de auto. Net als mijn kinderen zorgt…

Lieve Marie

Lieve Marie We moeten eens praten. De tijd is daar. Je bent duidelijk geen klein meisje meer, je wordt groter, haast een puber. Dat merk ik, je verandert, niet alleen je uiterlijk, maar ook je gedrag. Je bent op zoek  naar jezelf, naar wie je worden wil. Je kopieert, je probeert iets nieuws, je experimenteert,…

Van ploetermoeder tot superwoman dankzij crossfit

Ongeveer 3 maanden al leef ik elke dag met pijn, verscheurende spierpijn. Elke beweging voel ik in mijn rug, mijn benen, mijn armen, … Héérlijk vind ik het, want meer dan 2 jaar had ik bij elke stap pijn door een hardnekkige voetblessure waardoor ik niet meer sportte en mijn lichaam compleet verwaarloosde. Nu is die soms…

Frikadellen met krieken

2 jaar geleden stierf ons moemoe. Geen dag gaat voorbij dat ik niet aan haar denk. Wanneer we langs het rusthuis rijden, kijk ik altijd even binnen in de eetzaal naar haar tafel aan het raam. Alsof ik verwacht haar daar weer aan te treffen. Gezellig keuvelend met Rachel. Rachel stierf dezelfde week als moemoe….

Als een kip zonder kop

Er zijn dagen dat alles vanzelf lijkt te gaan. Dat ik heel erg zelfvoldaan bij mezelf denk dat ik het toch maar mooi voor mekaar krijg: alles peis en vree en dat met 4 kinderen! Helaas zijn er ook andere dagen, dan voelt het alsof ik amper tijd of energie heb om te ademen. Halftijds…

Het leven vieren

Wij vieren al eens graag het leven. Vooral in de zomerperiode hebben we heel wat ‘feestjes’ met familie of vrienden. Omdat we 4 kinderen hebben is het niet evident zonder hen de bloemetjes buiten te zetten, maar we hebben ondertussen een uitgebreide vriendenkring mét kinderen waarmee we regelmatig samenkomen om bij te babbelen rond de barbecue of bij een…

Er was eens een vader in Mosul

Een man met baard loopt de straat op met zijn dochtertje op de arm. Op de vlucht voor de bommen, wanhopig op zoek naar schaarse veiligheid, koortsachtig zoekend naar een kans om te overleven. Zelf draagt hij niet meer dan de joggingbroek en het marcelleke waarmee hij comfortabel voor tv in de zetel kan hangen…

Familie Flodder

Mijn huis is soms één grote rommelhoop. Vind ik dat erg? Meestal niet. Krijg ik daar stress van? Soms wel. Stoor ik mij daaraan? Helaas niet genoeg. Ik benijd andere vrouwen met kinderen waarvan het huis altijd op orde is, zélfs wanneer ik onverwachts binnenval. Hoe doen die dat in godsnaam? Hossen zij dan constant…