iNsOmNiA

on

Ik heb het altijd een mooi woord gevonden,  te mooi voor zo’n lelijk ding. In-som-nia.  Slapeloosheid klinkt beter, dekt de lading al wat meer. Niet dat ik er echt last van heb, maar een slapeloze nacht af en toe hoort erbij. Wat er dan allemaal door mijn hoofd raast … beelden, flashbacks, flashforwards, worstcasescenario’s, visioenen, … levensecht. Mijn hartslag die op hol slaat bij de gedachte dat het echt zou kunnen zijn. Dat ik een gave heb en in de toekomst kan kijken. Dat wat er in die donkere uren voorbij flitst ook echt staat te gebeuren.

Ik begin dan heen en weer te wiegen in bed om de spanning in mijn lijf kwijt te raken. Ik probeer me te focussen op die beweging en op mijn ademhaling zodat mijn gedachten niet meer afdwalen. Meestal lukt dat en zak ik enkele seconden weg in een vederlichte slaap tot ik plots wakker schrik door een grijze bestelwagen die langzaam voorbij de schoolpoort van mijn kinderen rijdt of een IS-strijder die uit het niets tevoorschijn springt. Een zoveelste adrenalineshot om u tegen te zeggen, klaarwakker, opgefokt.

Ik zie de kleinste van het speeltuig vallen, de oudste omvergereden worden terwijl ze de straat oversteekt met haar nieuwe fiets. Ik hoor de dokter zeggen dat nummer drie ongeneeslijk ziek is. En ik zie onze tweede in rij als puber van de vijfde verdieping recht in het zwembad springen van een goedkoop all inclusive hotelletje ergens aan de Costa Blanca.

Ze passeren allemaal de revue, één voor één, meerder keren per nacht. Tot ik het niet meer uithoud en het warme bed met lichte tegenzin verlaat. Even gaan schrijven, lezen of wat tv kijken, tot mijn brein te moe is om nog te denken, te uitgeput om horrorverhalen te verzinnen.

Dat gebeurt zo af en toe, één keer per maand misschien. Maar mijn god, wat een marteling moet het zijn als je nacht na nacht wakker ligt, even wegzakt en weer  opschrikt. Doodmoe en toch niet kunnen slapen. Geen pauzeknop die de thriller even op stop kan zetten. Om gek van te worden.

Aan leuke dingen denk je niet, zo na middernacht. Dat deel van je hersenen is tegen die tijd al vredig ingedommeld. Alleen de donkerste kronkels van je brein volharden en bestoken je geest met je ergste nachtmerries.

Al is het niet alleen kommer en kwel, de grootste artiesten werken ’s nachts en creëren de mooiste dingen wanneer de wereld slaapt. Vraag maar aan Maxi Jazz.

 

content_InsomniaDefinition_insomniathenandnow

 

 

 

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Troost je ,het betert met ouder worden en zeker als de kinderen de deur uit zijn 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s