Verschil moet er zijn

Ik ben net aangekomen op het werk. Totaal ontspannen, vredig, intens gelukkig. De zon schijnt. Het is half september, maar het voelt nog steeds als zomer. Een gezellig fietstochtje door de velden naar school, de kinderen gedropt en dan langs de mooiste plekjes richting werk. Nog even tijd om snel wat neer te schrijven.

Het leven is mooi …

Nochtans zat ik gisterenavond in zak en as. Toen vond ik mijn leven allesbehalve geweldig. De kinderen van school halen. De oudste zoon op de typles droppen. Met de rest naar huis om in zeven haasten eten te maken. Gezellig samen rond de tafel zat er niet in, want zoonlief moest ook weer opgehaald worden. Het huiswerk moet klaar en de jongste dochter naar de voetbaltraining.

Altijd één oog op de klok gericht …

Het gejaag, het gesakker, het constant achter de veren zitten van de kinderen. Ik vind het niet leuk. Ik word er niet happy van.

Anderzijds denk ik dat zulke tijdelijke dieptepuntjes als gisterenavond nodig zijn om de gelukzaligheid van vanochtend te kunnen ervaren. Extreme drukte versus complete rust.

Verschil moet er zijn …

Intens genieten van een frietje van de frituur,  maar een paar dagen later de benen onder een mooi gedekte tafel schuiven voor een gastronomisch diner. Gaan kamperen en slecht slapen op een dun matrasje om des te meer te beseffen hoe zalig ons bedje thuis is. Om nog meer te genieten van een vakantiehuisje met alles erop en eraan. Een snikhete zomer met lome dagen en slapeloze nachten doet me nu nog meer genieten van de frisse nazomerochtenden en koele avonden waarbij aarzelend het dunste dekentje weer over de benen getrokken wordt.

Het ene vult het andere aan. Ying en yang. Plus en min. Het maakt ons leven compleet.

Ik dwing mezelf te beseffen dat de mindere momentjes passeren. Ik wil de dieptepuntjes relativeren en intens genieten van de hoogtepunten, want ik weet dat ook die niet blijven duren. Dit alles maakt volgens mij ons geluk grijpbaar en intenser.

Het zit overal, maar je moet het zien en er soms zelfs naar op zoek gaan. Het is niet evident. Wanneer er amper tijd is om te ademen, is er ook geen ruimte om dat lichtpuntje geluk te zien. Het gaat zo vaak aan ons voorbij.

Daarom … lééf, lach, geniet, baal, huil, vloek, … het hoort er allemaal bij!

geluk zeepbel

 

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Harme van Kamp schreef:

    En zo is het. Het leven van een mens in een notendop.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s